بعضی ایده ها ناگهانی به وجود نمی آیند؛ آرام شکل می گیرند…

از میان علاقه به جزئیات، از حس دیدن زیابیی در چیزهای ساده و از دنیایی که کم کم واقعی بودنش را از دست می دهد.

تابستان 1404، همه چیز از این نگاه شروع شد؛ از علاقه به هنر، فضاهای مینیمال، عکس هایی که حس داشتند و آثاری که می شد حضورِ فرد سازنده را در آن ها حس کرد.

در میان شلوغی و تکرار، من بیشتر جذب چیزهایی می شدم که آرام تر بودند، آثاری فقط ساخته نشده بودند، بلکه با فکر، سلیقه و هویت شکل گرفته بودند.کم کم این فکر به وجود آمد که چرا نباید فضایی باشد برای جمع شدن همین حس ها؟ جایی که هنر دست ساز، آثار خاص و خلاقیت واقعی، در محیطی مدرن و متفاوت دیده شوند. از همین روزها، ایده “نیم نور” آرام آرام متولد شد؛ اسمی الهام گرفته از زیبایی نور کم، از فضایی آرام، مینیمال و عمیق که در آن، توجه روی خود اثر باقی می ماند.

در اسفند 1404، تصمیم گرفتم ایده ایده را جدی تر شروع کنم. نیم نور دیگر فقط یک فکر یا یک صفحه ساده نبود؛ بلکه تبدیل شد به شروع مسیری برای ساختن فضایی که هنر و خلاقیت در آن بیشتر دیده شوند. من این مسیر را با هدف ارائه آثار هنری، صنایع دستی و حمایت از هنرمندان مستقل آغاز کردم، هنرمندانی که با نگاه و خلاقیت خود،آثاری منحصر به فرد خلق می کنند اما همیشه فرصت دیده شدن ندارند.

امروز نیم نور در ابتدای راه است، اما چیزی که برای من اهمیت دارد فقط فروش نیست، بلکه ساختن فضایی است که حس هویت و زیبایی  واقعی هنر در آن جریان داشته باشد، و این تازه آغاز داستان نیم نور است.

عرشیا قبلهء بهار 1405